Als tienjarig jongetje kroop Ad al achter het stuur: lees zijn verhaal

Sommige mensen kiezen bewust voor een baan in de transportsector. Maar bij Ad Wieringa (78 jaar) leek het alsof de transportwereld voor hém koos. Al op jonge leeftijd zat hij achter het stuur. Sterker nog, als tienjarig jongetje kroop hij al stiekem achter het stuur van de vrachtwagens van zijn vader. “Ik reed al op het terrein van mijn vader voordat ik officieel mocht rijden,” vertelt hij met een glimlach. “De liefde voor voertuigen was al op jonge leeftijd aanwezig.” Zijn vader werkte in de binnenvaart en had een bedrijf waar vrachtwagens af en aan reden. Voor Ad was dat de mooiste speeltuin met voertuigen die je je kon voorstellen.

 

Opgegroeid tussen de schepen

Ad groeide op in Amsterdam, waar hij al op jonge leeftijd leerde wat hard werken was. . Rond zijn vijftiende begon hij in de haven. Daar laadde en loste hij schepen vol koffie, cacao, hout en andere goederen uit alle hoeken van de wereld.

“Alles wat per schip Nederland binnenkwam, hebben we wel in onze handen gehad.”

Het was zwaar werk. Grote balen tillen, werken in ploegen en urenlang in de ruimen van schepen. Maar juist dáár ontstond zijn passie voor transport. Niet alleen voor het fysieke werk, maar vooral voor alles wat reed, draaide en bewoog.

Van bestelbus naar vrachtwagen

Toen hij achttien werd, haalde hij zijn rijbewijs. Zijn eerste baan als chauffeur was bij een bedrijf dat kassasystemen leverde aan winkels en banken. Eerst reed hij met een bestelbus, later stapte hij over op de vrachtwagen. Jarenlang werkte hij als chauffeur in verschillende functies. Hij reed door heel Nederland en bouwde daarmee een enorme rijervaring op.

Een nieuwe richting als buschauffeur

Toch ging niet alles vanzelf. Toen Ad later de overstap wilde maken naar het busvervoer, bleek het behalen van zijn busrijbewijs een flinke uitdaging. Het ging niet zonder moeite, maar hij liet zich niet uit het veld slaan. Zijn motivatie om te blijven rijden was groter dan de tegenslag. Via Logistic Force kreeg hij de kans om zich om te scholen tot buschauffeur. “Ik wist helemaal niet hoe een bus reed. Maar ik dacht: dat ga ik gewoon proberen.”

Dankzij zijn jarenlange ervaring achter het stuur had hij het rijden snel onder de knie. Niet veel later kreeg hij de kans om via Logistic Force Purmerend aan de slag te gaan als buschauffeur.

Meer dan alleen rijden

Wat Ad het mooiste vindt aan het buschauffeursvak? “Niet de bus zelf, maar de mensen. Ik zeg altijd tegen iedereen goedemorgen. Dat vind ik belangrijk.” Volgens hem draait het vak om contact. Even iemand begroeten. Een glimlach geven. Een praatje maken. Juist die kleine momenten maken iedere werkdag anders.

Twintig jaar lang reed hij met veel plezier zijn routes. Duizenden reizigers stapten bij hem in. Voor de één was het een gewone rit, voor Ad was het iedere dag opnieuw een kans om mensen met een goed gevoel op weg te helpen.

Een leven lang transport

Als je met Ad praat, merk je één ding direct: transport is nooit zomaar een baan voor hem geweest.
Van de Amsterdamse haven tot de vrachtwagen en uiteindelijk de bus. Zijn verhaal laat zien dat een loopbaan niet altijd volgens een rechte lijn verloopt. Soms verandert de bestemming, maar blijft de passie hetzelfde.

Bij Logistic Force komen we dagelijks mensen tegen met dit soort mooie verhalen. Mensen die al een leven lang verbonden zijn met de transport- en logistieksector. Verhalen vol ervaring, doorzettingsvermogen en liefde voor het vak. Want uiteindelijk draait het niet alleen om wat iemand gedaan heeft, maar vooral om de weg die iemand heeft afgelegd. En die weg is voor iedereen anders. Dat is precies waar onze merkbelofte Jouw Betere Baan om draait!